KOŚCIÓŁ W JANOWCU KOŚCIELNYM

 

Niezwykle interesująca jest historia powstania kościoła krążąca wśród lokalnej ludności w formie legendy. Otóż dawno temu, najpewniej w XIV – XV wieku mieszkańcy tych okolic zdecydowali się pobudować na Pobożu kościół. Aby móc to uczynić uznali, że należy się udać do Ojca Świętego z prośbą o pozwolenie na budowę i wyznaczenie jakiemu patronowi świątynia ma być przeznaczona. Delegacja kilku Pobożan, ruszyła do Rzymu pieszo. Kiedy w końcu przybyli na miejsce i szykowali się do spotkania z papieżem natrafili na pewną zasadniczą trudność w porozumieniu się z Ojcem Świętym. Otóż nie wiedzieli, czy jest on z urodzenia szlachcicem, czy nie i nie mogli znikąd uzyskać odpowiedzi na to nurtujące ich pytanie. Cała sprawa zaś polegała na tym, że jeśli papież okazałby się szlachcicem, wówczas po oddaniu należnej czci namiestnikowi Kościoła, mogliby zwracać się do niego, jak do równego sobie, czyli używając zwrotu “Panie bracie”, jeśli zaś okazałoby się nieprawdą szlachectwo papieża, to trzeba by było cały czas używać zwrotu – Ojcze Święty. Jednakże kiedy stanęli przed Ojcem Świętym, tak się zmieszali na widok najwyższego kapłana, że nie tylko zapomnieli o “Panie bracie”, ale nawet według umowy nie umieli wyrzec - Najświętszy Ojcze. Jeden z książąt Kościoła mówił za nich i przedstawił Ojcu Świętemu cel ich przybycia. Papież mile przyjął synów północy, zezwolił na budowę świątyni pod wezwaniem świętego Jana Chrzciciela i podarował im statuę Pana Jezusa Nazareńskiego, jako ofiarę do mającego się pobudować kościoła. Pobożanie po powrocie delegacji z Rzymu zdecydowali, że kościół pobudują w Szczepkowie Borowym w miejscu starego przedchrześcijańskiego cmentarzyska. Jednak kiedy rozpoczynano prace przy budowie świątyni w ciągu dnia, to w nocy za każdym razem wszystko było niszczone. Uznano, że to Pan Jezus nie chce mieć swego domu w tym miejscu. Jak podaje Scholastyka Szczepkowska, chodziło tu prawdopodobnie o niszczenie nocą budowy przez rycerzy z drużyny Jastrzębca, którzy mieszkali w Pokrzywnicy Wielkiej i chcieli, aby świątynia pobudowana była blisko ich siedzib. W rezultacie zdecydowano zaprząc woły i przywiązać im kloc drewna z przygotowywanego materiału na budowę kościoła. Woły pogoniono, postanawiając kościół postawić tam gdzie się zatrzymają. Ponieważ stanęły w miejscu dzisiejszego kościoła, tu też został pobudowany, zaś miejscowość nazwano Janowiec Kościelny. Obecna świątynia w Janowcu Kościelnym wybudowana została na miejscu starego, drewnianego kościoła w stylu neogotyckim na wzór kościoła św. Floriana na Pradze w Warszawie, projektowanego przez Józefa Piusa Dziekońskiego. Kościół zbudowany został ze składek parafian staraniem księdza plebana Hieronima Syskiego. Budowę rozpoczęto w 1904 roku, a zakończono w 1910 lub 1911 r. W czasie budowy kościoła, latem nabożeństwa odbywały się w dzwonnicy kościelnej, natomiast zimą w saloniku plebani u księdza proboszcza.Świątynia przetrwała okres pierwszej i drugiej wojny światowej właściwie bez większego uszczerbku.Podczas drugiej wojny ksiądz Gutowski nie opuścił parafian i sprawował kapłaństwo aż do 1963 roku. W latach 90-tych kościół restaurowano. Obecnie od sierpnia 2002 roku również trwają prace renowacyjno – konserwatorskie kościoła parafialnego w Janowcu Kościelnym.